Վերջին շրջանում ՀՀ իշխանության որոշ բարձրաստիճան ներկայացուցիչներ ջանք չեն խնայում 1990 թվականի օգոստոսի 23-ին միաձայնությամբ ընդունված Հայաստանի Անկախության հռչակագիրն անվանարկել և անհեթեթ պատճառաբանություններով իրենց իսկ կողմից իրականացրած և ձախողած քաղաքականությունը, մասնավորապես, 2020 թ․ 44-օրյա պատերազմի խայտառակ պարտությունը պատճառաբանել Հայաստանի Անկախության հռչակագրում ամրագրված ուղենիշային դրույթներով։

ԱՄՆ- ում արդեն հայտարարել են, որ Միացյալ Նահանգները Ռուսաստանի հետ ուղիղ հակամարտություն է սկսել, ու հավելել, որ վտանգված է մարդկության գոյատևումը:

Պետք է տարբերություն դնել ռազմաքաղաքական ու տնտեսական տեսակի ժամանակակից իմպերիաների միջև:

Թվում ա, թե ամեն ինչ պարզ ու հայտնի ա, բայց ցանկություն առաջացավ մի անգամ էլ ասելու։ Մարդիկ հավասար չեն ծնվում։ Բնությունը դեմոկրատ չի, բնությանը բազմազանություն ա պետք, որ ցանկացած պայմաններում բազմազանության մեջ գտնվեն նրանք, ովքեր կարողանում են հարմարվել, ու կենսաբանական տեսակը գոյատևի՝ չվերանա աշխարհի երեսից։ Դրա համար մարդը տարբեր հնարավորություններով ա աշխարհ գալիս՝ խելացի ու հիմար, տաղանդավոր ու անտաղանդ, ուժեղ ու թույլ, դաժան ու բարի...

Նիկոլ Փաշինյանը սոցցանցում գրել, տեսանյութ է տեղադրել այն մասին, որ ինքը շնորհակալություն է հայտնել Վահե Ղազարյանին, հաջողություն մաղթել Արփինե Սարգսյանին։ Նիկոլ Փաշինյան, ինչո՞ւ ես շնորհակալություն հայտնել Վահե Ղազարյանին, եթե գոհ ես նրա աշխատանքից, գիշերով նրան պաշտոնանկ լինելու հորդոր-հրաման չէիր ուղարկի, կսպասեիր, առավոտյան պատշաճ ձևով նրան կընդունեիր։ Այդպես էլ չիմացանք, թե բարձրաստիճան պաշտոնյաներից յուրաքանչյուրին իրենց աշխատանքում ո՞ր թերացումների համար ես գործից ազատել։ Հայաստանի բոլոր բնակիչներին կոչել ես 3 միլիոն վարչապետեր, այդ վարչապետերին ինչո՞ւ տեղյակ չես պահում, թե ինչո՞ւ ես կադրային մեծ փոփոխություններ արել;

Քառասուն տարի առաջ: 1984 թվական։ Լենինականի նշանավոր ԴԵՊՕ-ում կադրեր էինք նկարում «ՈՒրախ Գյումրի» ֆիլմի համար։ Տեղացիներն անտարբեր չէին անցնում, ոտքները կախ էին գցում, հետևելով մեզ։

«․․․Մենք չենք թողնի, որ հայոց պատմութիւնը խարդախուի, թէկուզ յանուն սրբազան մարքսիզմի ու պրոլետարիատի,- գրում է ՀՅԴ տեսաբան՝ Միքայէլ Վարանդեանը (1872-1934թթ․),- Մենք չենք թոյլ տայ, որ Հայաստանը կործանողները՝ Էնվէրի ու Քեմալի դաշնակիցները, հանդէս գան հայ ժողովրդի ազատարարի դերում, իսկ անձնուէրներու լէգէոնը, նա որ երեսուն տարի տապակուեր է բռնակալութեան քուրաներում՝ հասցնելու համար Հայ դատը 1918-ի օրերուն՝ նետուի թեթեւ սրտով․․․

Եթե խոսեմ մարդկանց լեզուները և հրեշտակներինը, բայց սեր չունենամ, կնմանվեմ մի պղնձի, որ հնչում է, կամ` ծնծղաների, որ ղողանջում է (Ա Կորն. ԺԳ. 1):

Ընդունիր իմ առավոտյան աղոթքն ու պաշտամունքները քո մաքուր և երկնային զոհասեղանի մոտ, ամենակարող և մեծ Աստված:

Մի կարծեք, թե մանդատը միայն աշխատավարձ ա, լիքը պրեմյա ու թանկ ճամփորդություններ։ Դա արտաքին կողմն ա։